Βιβλίο: Ο Μέγας Ανατολικός

Συγγραφέας: Ανδρέας Εμπειρίκος

Εκδόσεις Άγρα

“Ωωωχ!…” έκαμεν πάλι ο Μπερτιέ καυλοπυρέσσων σφόδρα, και παρατηρών από πολύ κοντά τα εσωτερικά κάλλη του θελξικαρδίου αιδοίου της αγγελικής παιδός…….ενώ η πελωρία ψωλή του, σπαργώσα μέχρι διαρρήξεως, χοροπηδούσε επάνω-κάτω και ετεντώνετο μετά μανίας, ωσάν να ήθελε να φθάση εις το αποκαλυφθέν παχουλόν μουνίδιον της κόρης…”

Τι να πρωτογράψει κανείς για αυτό το αιρετικό συγγραφικό πόνημα του ψυχναλυτή & σουρρεαλιστή Εμπειρίκου? Για ένα έργο ζωής που η πρώτη γραφή του διήρκεσε από το 1946 έως το 1952, και οι διορθώσεις επάνω σε αυτή έως το 1970? Γι ένα έργο που ο Εμπειρίκος δεν ήθελε να εκδώσει και τελικά κατάφερε να μυθοποιήσει με ιδιωτικές αναγνώσεις? Για ένα μυθιστόρημα οκτώ τόμων που πρέπει να ξεπερνά τις 620,000 λέξεις, που εκδόθηκε τελικά το 1991 για να αντιμετωπίσει τη συνομωσία της σιωπής (για να μην διαφθείρει άραγε την εν Χριστώ νεολαία μας?)

Ας αφήσουμε να μιλήσει ο μεγάλος Ελύτης:

“…Ο ιστορικά εξακριβωμένος πλούς του πρώτου υπερωκεανείου που συνέδεσε τη Μεγάλη Βρετανία με τις ΗΠΑ, του “Great Eastern“, γίνεται η αφορμή για να δημιουργήσει (ο Εμπειρίκος) μία κινούμενη μονάδα-νησίδα όπου, χωρίς τους περιορισμούς της πιθανοφάνειας, θα συσσωρεύσει όλες τις παραλαγές και τις εκφάνσεις της σαρκικής ομιλίας από την ονείρωξη και τον αυνανισμό αρχινώντας, ως την επιδειξιομανία, τον ηδονοβλεπτισμό, τον λεσβιασμό, την παιδεραστία, την αιμομιξία, τον φετιχισμό, τον σαδισμό, τον μαζοχισμό, την κοπροφαγία και οτιδήποτε άλλο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου αποβλέποντας στην ικανοποίηση του ερωτικού ενστίκτου…….

…….Ωστόσο, η αξία η απώτερη δεν βρίσκεται σε αυτά. Βρίσκεται στην παναγαθοσύνη του ποιητή που διαχέεται επάνω στους χαρακτήρες και στις πράξεις…..και εκπέμπεται αδιάκοπα στον αναγνώστη σαν ένα είδος ευλογίας…..

…..Η αγαθότητα του Εμπειρίκου……υποδηλώνει μία πίστη: ότι τα υλικά και οι προϋποθέσεις για το καλό έχουν δοθεί στον άνθρωπο που αν δεν τα εκμεταλλεύεται είναι απλώς από δικό του λάθος, από την ανικανότητα του να υπερνικήσει τις μακραίωνες προλήψεις και τα χωρίς λόγο κατατυρρανισμένα στο σκότος της ψυχής του συμπλέγματα. Διόλου άσχετο λοιπόν ότι ο “Μέγας Ανατολικός” ναυπηγήθηκε με τα υλικά του ψυχαναλυτή στις δεξαμενές ενός οραματιστή και προφήτη”.

Σήμερα δυστυχώς έχουμε πέσει σε τέλμα. Τα μυαλά μας χρειάζονται γερό τσίγκλισμα, ατομικά και συλλογικά. Χρειαζόμαστε αιρετική σκέψη. Χρειαζόμαστε εργαλεία για να σπάσουμε τα δεσμά που κρατάνε τις ψυχές μας στο έδαφος. “Ο Μέγας Ανατολικός” είναι ένα τέτοιο εργαλείο, είναι ένα καλό δάρσιμο στα ψαχνά της ατελείωτης υποκρισίας μας.

Αγοράστε όποιον τόμο βρείτε και απολαύστε την μοναδική σουρρεαλιστκή εμπειρίκια γλώσσα, τον ερωτισμό και τη σοφία των ηρώων. Μην το απορρίψετε με ευκολία για παιδεραστία και ανηθικότητα. Παραδεχθείτε βαθιά μέσα σας την αρτιότητα του κόσμου που στήνει ο Εμπειρίκος. Ισως δε, μετά από αρκετές αναγνώσεις, δικαιολογήσετε και τα λόγια της μικρής Εθελ προς τον Αιμίλο Μπερτιέ:

“Αχ, τι ωραία! Αχ, σας ευχαριστώ κύριε, μ’ όλη μου την καρδιά…Ξέρετε, όταν μπαίνει μέσα μου μία πούτσα, και χύνει στο στόμα μου ή στον κώλο μου το σπέρμα του ένας άνδρας, νοιώθω σαν να παίρνω μέσα μου τον Θεό, σαν να με γεμίζει η χάρη Του, και σαν να γίνουμαι και εγώ ένα μαζί Του” .

Related Gossip

Αντιγράφω από το βιβλίο του Ανδρέα Εμπειρίκου “Ταξίδι στη Ρωσσία – Ημερολόγιο και Φωτογραφίες – Δεκέμβριος 1962 ” επίσης των εκδόσεων Αγρα – πρωταγωνιστές της σκηνής ο συγγραφέας-αφηγητής και ο Οδυσσέας Ελύτης (Σωσός):

“…Το πρωί πήγαμε στο Ινστιτούτο Σμόλνυ, το παλαιό οικοτροφείο των κοριτσιών της ρωσσικής αριστοκρατίας από το οποίο ξεκίνησε η επανάστασις του Οκτωβρίου του 1917, και όπου έμενε και ηργάζετο τότε ο Λένιν.

Κατά τη διάρκεια της επισκέψεως ο Σωσός μου είπε: “Σκέψου τι μουνί θα υπήρχε άλλοτε εδώ μέσα!”. Εγώ απήντησα: “Ναι, ναι, το σκέφθηκα και εγώ προ ολίγου. Όλος ο αφρός και μάλιστα ο αφρός του αφρού!” και λέγοντας γέμισε το στόμα μου σάλια…”

Για όσους νομίζουν ότι οι μεγάλοι του πνεύματος, για χάρη των υψηλών ιδεών, πρέπει να απαρνηθούν το άλας της ζωής…