Archive for category Καραγάτσης Μ.

«Και τώρα που τέλειωσα την κριτική μου, ας μιλήσουμε για σοβαρά ζητήματα: Θα πάμε κάνα βράδυ, μετά την παράστασι, να πιούμε κάνα ουίσκυ, να χορέψουμε κάνα μάμπο;».*

 

μια που εφέτος διανύουμε το “τηλεοπτικό έτος Καραγάτση”, γράφω τα παρακάτω ως μικρό φόρο τιμής σε έναν απο τους πλεον αγαπημένους μου Ελληνες συγγραφείς

——————–

Οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουμε την ζωή ως κάτι πολύ-πολύ σοβαρό. Αγχος, νευρα, δουλειές….. Υπάρχουν και λίγοι όμως που την απολαμβάνουν στην “σωστή” της (κατ’ εμέ) διάσταση: μια τεράστια φάρσα μας έκανε ο Θεός(?) στέλνοντας μας στην ζήση αυτή, ε, ας διασκεδάσουμε τουλάχιστο….

Λοιπόν, νομίζω οτι ο Μ. Καραγάτσης ήταν ένας απο αυτούς τους τελευταίους.

karag.gifΑντιδογματικός, ανοιχτόμυαλος, πολυπράγμων, ευζωιστής, παθιασμένος οπαδός του ωραίου. Ποτέ δεν θεώρησε τον εαυτό του ειδήμονα σε τίποτα, ίσως για αυτό τα κατάφερε τόσο καλά σε τόσους διαφορετικούς χώρους. Δείτε: νομικός σύμβουλος ασφαλιστικών εταιρειών, κριτικός θεάτρου, διαφημιστής, ιστορικός/περιηγητης/δημοσιογράφος – και βέβαια κορυφαίος παραμυθατζής!

Αλλωστε, ακόμη και οι εχθροί του αποδέχονται την συγγραφική του δεινότητα. Μεγάλος μάστορας της αφήγησης, μας έδωσε δύο από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης ελληνικής πεζογραφίας: το «Γιούγκερμαν» και το «Δέκα» (με διαφορά 22 χρόνων μεταξύ τους!). Ενδιάμεσα έκανε και έγραψε τα πάντα. Σπανίως διόρθωνε τα έργα του εκ των υστέρων, σπανίως τα έπαιρνε ιδιαίτερα σοβαρά. Το μεγάλο και καθημερινά εξελισσόμενο μυστήριο της ζωής ήταν πολύ ενδιαφέρον για να το αγνοήσει…

Συν-αξιολογείστε δε και τα παρακάτω: Read the rest of this entry »

Τα βιβλία των διακοπών ΙΙ

Καλοκαιράκι, Παρασκευή σήμερα, χαλάρα τα πράγματα – σκέφτηκα να γράψω για αγαπημένα βιβλία που για διάφορους λόγους τα έχω συνδέσει με τις καλοκαιρινές διακοπές. Μια δική μου all-time classic vacation list! Πάμε λοιπόν:

Μια που το μόνο κριτήριο μoυ είναι η χρονολογική σειρά με την οποία διάβασα τα βιβλία, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με τον πολυαγαπημένο μου Ιούλιο Βέρν – πολλά από τα βιβλία του είναι συνδεδεμένα με τα παιδικά μου καλοκαίρια αλλά αυτό που μου θυμίζει έντονα διακοπές είναι το “Πέντε Εβδομάδες με Αερόστατο”. Το είχα διαβάσει απνευστί, μάλλον κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, και ακόμη θυμάμαι την αγωνία μου για την εξέλιξη του ταξιδιού των τριών τολμηρών εξερευνητών στον ουρανό της άγριας και άγνωστης τότε Αφρικανικής ηπείρου. Μεγάλος δάσκαλος και σύντροφος των παιδικών μου χρόνων ο Βερν!

Επόμενο στη σειρά οι φοβερές περιπέτειες του μεγαλύτερου ίσως διδύμου εκτελεστών που επινόησε ποτέ η ανθρώπινη φαντασία: ο Κορεάτης διαλογιστής “δάσκαλος” Τσιούν destroyerlogo2.jpgκαι ο απείθαρχος “μαθητής” του Αμερικάνος Ρέμο! Ολόκληρη σειρά βιβλίων του Warren Murphy, στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν τότε ως βιπερ με γενικό τίτλο “Ρέμο: Το Απόλυτο Οπλο”. Απίστευτες περιπέτειες δύο πληρωμένων εκτελεστών (που δούλευαν όμως μυστικά για την Αμερικάνικη κυβέρνηση!) οι οποίοι τα μόνα όπλα που χρησιμοποιούσαν ήταν το μυαλό και τα χέρια τους! Ατελείωτα καλοκαιρινά διαβάσματα! Ακόμη και τώρα ψάχνω τεύχη που μου λείπουν σε παλαιοπωλεία. Αν σε κάποιους θυμίζουν κάτι όλα αυτά, μπορούν να επισκεφθούν το www.destroyerworld.com!

Εκεί γύρω στα 16 ανακάλυψα τον Μπουκόφσκι. Θυμάμαι ότι είχε γράψει κάτι σχετικό η Λαμπρινή Χ. Θωμά στον “ΗΧΟ” και αυτό με παρακίνησε να αγοράσω βιβλία του. Πιο αγαπημένο και απόλυτα καλοκαιρινό οι “Γυναίκες“, ακόμη και σήμερα το θεωρώ σημαντικό βοήθημα για την κατανόηση της (ούτως-ή-άλλως ακατανόητης)γυναικείας φύσης!! Να θυμίσω εδώ & ένα ωραίο σχετικό κείμενο του Δημήτρη Μαμαλούκα.

Και μετά ήλθε ο “Γιούγκερμαν”! Ενα από τα κορυφαία κατά τη γνώμη μου έργα της Ελληνικής πεζογραφίας. Δεν μπορώ να μετρήσω τις φορές που το έχω διαβάσει, θυμάμαι όμως πολύ καλά την πρώτη φορά – καλοκαίρι και long vacation. Φροντίζω κάθε καλοκαίρι να το ξαβαδιαβάζω, κάτι σαν προσωπικό ritual. Θεωρώ το βιβλίο αυτο ώς ένα από τα σημαντικότερα ηθογραφικά μυθιστορήματα για την νεώτερη Ελλάδα, το έχω δωρήσει επίσης σε φίλους επιχειρηματίες καθώς το υπέροχο αυτό πόνημα του Καραγάτση διαβάζεταi και ως πολύ χρήσιμο business case study!

Τα περισσότερα βιβλία της street λογοτεχνίας είναι όμορφα καλοκαιρινά αναγνώσματα, αλλά δεν μπορώ παρά να επανέλθω στον αγαπημένο μου Kerouac και στο εξ ίσου αγαπημένο μου βιβλίο “Μοναχικός Ταξιδιώτης”. Κατά τη γνώμη μου το εσωτερικότερο και πιο ειλικρινές βιβλίο του Kerouac, αυτοβιογραφικότατο, πολύτιμος σύντροφος για πραγματικά μοναχικούς ταξιδιώτες. Απίστευτη η περιγραφή της ζωής των beatniks στη Νέα Υόρκη και του ταξιδιού του συγγραφέα στην Γαλλία. Αναζητήστε το. Θυμάμαι το είχα διαβάσει άγρυπνος ένα βράδυ στο σχεδόν άδειο κατάστρωμα ενός από τα παλιά ελληνικά ποστάλια – φοβερή ανάμνηση!

kazantzakisNikos.jpgΔεν θα μπορούσε να λείψει από μια τέτοια λίστα ο μέγας Καζαντζάκης – κάποια στιγμή θα πούμε πολλά για αυτόν. Εδώ απλώς να αναφέρω ότι ο “Βίος & η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” είναι για κάποιους προσωπικούς λόγους ένα από τα αγαπημένα μου καλοκαιρινά διηγήματα. Είναι όμως νομίζω και βιβλίο που συνάδει με καλοκαιρινή διάθεση – φιλοσοφία, ζωή, γλέντι και ασιοδοξία δίπλα στην θάλασσα.

Πολλά-πολλά ακόμη βιβλία περιέχει η προσωπική μου αυτή λίστα, σταματάω εδώ για σήμερα. Εnjoy!