
Βιβλίο: “On the Road” (Στο Δρόμο)
Συγγραφέας: Jack Kerouac
Μετάφραση: Δήμητρα Νικολοπούλου
Εκδότης για την Ελλάδα: Πλέθρον
Θυμάμαι όταν διάβασα για πρώτη φορά το “On the Road” – πρέπει να ήμουν δεκαεννιά χρονών. Το αγόρασα γιατί φυλλομετρώντας είδα ότι οι ήρωες του βιβλίου γούσταραν τα αυτοκίνητα και την γρήγορη οδήγηση. Διαβάζοντας είδα με χαρά ότι λάτρευαν επίσης τα ωραία κορίτσια και το σεξ! Παρ’ όλο που ώρες – ώρες βαρέθηκα τις ατελείωτες beatnik περιγραφές για τις πόλεις, τους ανθρώπους και την τζαζ στην Αμερική του ’50 (336 πυκνογραμμέννες σελίδες!) το διάβασα μονορούφι. Παλιομοδίτικο, περιθωριακό ίσως, το βιβλίο αυτό εξάσκησε αμέσως τη μαγεία του επάνω μου.
Από τότε έως σήμερα το έχω διαβάσει δεκάδες φορές. Με βοήθησε να καταλάβω και να αγαπήσω την τζαζ, να συνειδητοποιήσω πόσο ωραίο είναι να απολαμβάνεις τη ζωή έξω από συμβατικές δεσμεύσεις και να αρχίσω να αποδέχομαι το διαφορετικό, το ανατρεπτικό.
Με έκανε επίσης να νιώσω, σαν άλλος Καββαδίας, το mal du depart. Δυστυχώς, εγώ δεν κατάφερα να ταξιδέψω χωρίς σκοπό και χωρίς προορισμό με μόνο στόχο την απόλαυση του ταξιδιού, την απόλαυση της ζωής. Δεν πειράζει, το βιβλίο παρακίνησε χιλιάδες άλλους ανθρώπους να το κάνουν, ελπίζω να κολήσει την “ασθένεια” πιο σοβαρά η κόρη μου σε καμιά εικοσαριά χρόνια!
Γιατί το βιβλίο αυτό είναι ένας ύμνος στην ελευθερία, στην κίνηση, στην περιπέτεια: οι ήρωες ταξιδεύουν με σκοπό μόλις φτάσουν κάπου να ξαναφύγουν! Κατά καιρούς μεσολαβούν μικρά διαστήματα αποτοξίνωσης: τακτοποιημένη δουλειά, οικογενειακή ζωή κλπ. Και ξαφνικά, ένα γρήγορο αυτοκίνητο, ένα ωραίο κορίτσι ή ένας ξεχασμένος φίλος, είναι η αφορμή για να τα τινάξουν όλα στον αέρα – on the road again! Λες και αν σταματήσει η κίνηση, το ταξίδι, θα σταματήσει και η ίδια η ζωή.
Γιατί όμως να διαβάσει κάποιος το “On the Road” του 1957 στην Ελλάδα του 2006 ?
Το βιβλίο ίσως δεν έχει ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία (ο Truman Capote είχε πει για το βιβλίο: “That‘s not writing at all – it‘s typing” σχολιάζοντας αρνητικά το γεγονός ότι ο Kerouac έγραψε το βιβλίο μέσα σε τρεις εβδομάδες δακτυλογραφώντας σε ένα τεράστιο μονοκόμματο ρολό χαρτί).![]()
Εκπέμπει όμως μια φοβερή ενέργεια. Αν είστε γονιός με ανοιχτό μυαλό, δώστε το οπωσδήποτε στα παιδιά σας κατά τη διάρκεια της εφηβείας, Το καλύτερο που μπορεί να τους συμβεί είναι να αλητέψουν το επόμενο καλοκαίρι γυρίζοντας την Ευρώπη με ότο-στοπ ή με τρένο.
Σε κάθε περίπτωση άλλωστε είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά (και ευκολοδιάβαστα) βιβλία της γενιάς των Beat – μιας εποχής που άλλαξε πολλά. Διαβάστε το και, ποιος ξέρει – μπορεί να βγείτε και εσείς Στο Δρόμο!!
————————-
The story
Ο Σαλ Παραντάιζ (Jack Kerouac), συγγραφέας – φοιτητής που ζει με τη θεία του, γνωρίζει τον σε συνεχή κίνηση Nτην Μόριαρτυ (Neal Cassady), γιο ενός περιπλανώμενου hobo. Ο Ντην, ένα χαρισματικό παιδί του δρόμου, λατρεύει τα αυτοκίνητα, τις γυναίκες, την μουσική, την κάθε στιγμή. Μαζί, χωρίς χρήματα, θα γυρίσουν πολλές φορές οδικώς την Αμερικάνικη ήπειρο χωρίς ουσιαστικό λόγο πέρα από την απόλαυση του ταξιδιού, θα γνωρίσουν απίστευτους τύπους (από το βιβλίο παρελαύνει όλη η Beat Generation), θα μπλέξουν σε περιπέτειες, με μία ουσιώδη διαφορά: στο τέλος κάθε ταξιδιού, ο Σαλ επιστρέφει στο σπίτι της θείας του και στα καθαρά σεντόνια του, ενώ ο Ντην μπλέκει το κουβάρι της ζωής του ολοένα και περισσότερο.
————————-
Famous Quotes για το On the Road
I read On the Road in maybe 1959. It changed my life like it changed everyone else’s.”
“I suppose if Jack Kerouac had never written On the Road, The Doors would never have existed. It opened the floodgates.”
Ray Manzarek, The Doors’ keyboard player
After 1957 On the Road sold a trillion levis and a million espresso machines, and also sent countless kids on the road…the alienation, the restlessness, the dissatisfaction were already there waiting when Kerouac pointed out the road.”
————————-
Στο video μερικές εμφανίσεις του Kerouac σε παλιές εκπομπές της Αμερικάνικης τηλεόρασης. Δίνει συνεντεύξεις και διαβάζει το On The Road.

#1 by Αλέξης Σταμάτης on June 28th, 2006
Quote
ειναι τοσο συγκινητικο αν βλέπεις τον κερουακ να διαβαζει, αθώος, όμορφος, γεματος ποιηση. Και ποσο θλιβερο να τον βλέπεις στα τελευταια του, πρησμενο απο το αλκοολ να μιλαει για κομμουντιστες που διαστρεβλωσαν το μπιτ κινημα… περασα την εφηβεια μου με τους μπιτ, δεν θα τοςυ ξεχασω ποτε. Ο τελευταιος μπιτ είναι ο Μπομπ Ντιλαν. Ον δε ροουντ στα 65 του, με υπεροχα τραγουδια και ενα υπεροχο βιβλιο.