Κεφάλαιο 6
Απόσπασμα από συνέντευξη του Δρ. Sam Parnia, fellow professor in New York City’s Weill Cornell Medical Center, στην ιστοσελίδα www.time.com στις 18 Σεπτεμβρίου, 2008.
Ο Dr. Parnia θεωρείται σήμερα (2010) μία από τις μεγαλύτερες αυθεντίες διεθνώς στην επιστημονική μελέτη του φαινομένου του θανάτου.
«….Τι όμως πραγματικά συμβαίνει στον άνθρωπο την ώρα του θανάτου?
Επειδή σταματάει η ροή του αίματος, τα κύτταρα μπαίνουν σε έναν παροξυσμό λειτουργίας στην προσπάθεια τους να παραμείνουν ζωντανά. Και μέσα σε περίπου 5 λεπτά αρχίζουν να αλλάζουν ή να καταστρέφονται. Μετά από μια ώρα δε, η καταστροφή είναι τόσο μεγάλη που ακόμη και αν ξαναρχίσει η καρδιά να λειτουργεί και ξαναδώσει αίμα στον οργανισμό, ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει να ζήσει γιατί τα κύτταρα έχουν ήδη αλλοιωθεί σημαντικά. Και η αλλοίωση αυτή συνεχίζεται, έτσι ώστε μέσα σε 1-2 μέρες το σώμα αρχίζει να αποσυντίθενται.
Συνεπώς, ο θάνατος δεν είναι μία στιγμιαία αλλά μία διαρκής διαδικασία…..
………Αυτό όμως που τελικά έχει σημασία, είναι τι πραγματικά συμβαίνει στο πνεύμα (mind) και στην συνείδηση (consciousness) του ατόμου κατά τη διάρκεια του θανάτου. Σταματούν αμέσως μόλις σταματά η καρδιά? Χρειάζονται 2 δευτερόλεπτα για να σταματήσουν να λειτουργούν, 2 λεπτά ή μία ώρα? Αυτήν τη στιγμή, δεν γνωρίζουμε…..
….Ας δούμε τώρα το ανθρώπινο πνεύμα (mind), την συνείδηση (consciousness) και τον εγκέφαλο (brain). Η παραδοχή ότι το πνεύμα και ο εγκέφαλος είναι το ίδιο πράγμα, είναι ικανοποιητική στο 99% των περιπτώσεων όπου η λειτουργία τους ταυτίζεται απoλύτως χρονικά. Σε ορισμένες ακραίες περιπτώσεις όμως, όπως π.χ. όταν ο εγκέφαλος σταματάει να λειτουργεί, τότε βλέπουμε ότι η πιο πάνω παραδοχή μπορεί και να μην ισχύει.
Ίσως λοιπόν να χρειαζόμαστε μία καινούρια επιστημονική προσέγγιση και εδώ, όπως π.χ. στον χώρο της κβαντοφυσικής με το πείραμα του CERN. Να ερευνήσουμε με την χρήση της τεχνολογίας τι πραγματικά συμβαίνει όταν έρχεται το τέλος της ανθρώπινης ζωής. Υπάρχει κάτι που συνεχίζεται?»
