Επανέρχομαι λοιπόν, τηρώντας την υπόσχεση μου, για να γραψω για ωραια και αξιόλογα βιβλία που όμως η αλήθεια είναι ότι δεν απευθύνονται στους πολλούς. Δεν πειράζει, όταν ένα βιβλίο αξίζει, καλό είναι να το διαδίδουμε…
Η εμμονή μου σε θέματα νεώτερης Ελληνικής Ιστορίας, Αντίστασης κλπ είναι γνωστή. Εδώ και κάποιες εβδομάδες λοιπόν διαβάζω το εκπληκτικό αυτοβιογραφικό βιβλίο του Γιώργου Χουλιάρα (Περικλής) με τίτλο “Ο Δρόμος είναι άσωτος” από τις εκδόσεις Οιωνός.
Ο “Περικλής” να θυμίσω ήταν ο πρώτος σύντροφος του Αρη στην προσπάθεια δημιουργίας του ΕΛΑΣ. Μαζί βγήκαν στο βουνό τέλη του 1941 και συγκρότησαν τις δυο πρώτες ξεχωριστές ομάδες του ΕΛΑΣ (ο Αρης στην Ευρυτανία και ο Περικλής στην Παρνασσίδα). Η κοινή τους πορεία βέβαια σταμάτησε στην Βάρκιζα – ενώ ο Αρης αυτοκαταστράφηκε, ο Περικλής εβαλε το όπλο παρά πόδα, επανενεργοποιήθηκε στον Εμφύλιο, επιβίωσε της ήττας και κατέφυγε στην Πολωνία. Εκεί, αφου αρχικά υπέφερε και διαγράφηκε από τους Ζαχαριαδικούς, αποκαταστάθηκε μετα το ’56, για να φτάσει να γίνει πρόεδρος των πολιτικών προσφύγων της Πολωνίας και να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1978. Απεβίωσε την ηλικία των 87 ετών το 2001 στην Λαμία. Ισως εζησε την αξιοπρεπέστερη ζωή από όλους τους πρωτεργάτες της Αντίστασης.
Το βιβλίο, ένα εκπληκτικό πόνημα εννιακοσίων μεγάλων πυκνογραμμένων σελίδων, καλύπτει σε απίστευτη λεπτομέρεια την πορεια του Περικλή από το 1941 που βγαίνει στο βουνο έως το 1951 που βρίσκεται πλέον στην Πολωνία. Απορία και θαυμασμό προξενεί η τρομακτική λεπτομέρεια των στοιχείων και των διηγήσεων που περιέχονται. Ο κακοπροαίρετος σίγουρα θα σκεφτει πως είναι δυνατον ο γράφων να θυμάται τέτοιες απίθανες λεπτομέρειες, ο καλοπροαίρετος μελετητής θα βάλει το βιβλίο κάτω από το μαξιλάρι του και θα ευχαριστήσει τον κ. Κούτρα των εκδόσεων Οιωνός για το ωραίο δώρο.
Συνοπτικά, θα έλεγα ότι το βιβλίο αυτό θα γίνει must ανάμεσα στου λάτρεις του είδους. Προσωπικά το βρίσκω μάλλον ουδέτερο και ελάχιστα μεροληπτικό. Το πρόβλημα κατά τη γνώμη μου είναι ότι δεν διαβάζεται παρά μόνον από τους φανατικούς της εποχής. Είναι τεράστιο, απίστευτα λεπτομερές, πραγματικά “ά-σωτο”, αρκετά σημεία δε προϋποθέτουν μια ευρύτερη γνώση των πραγμάτων ώστε να γίνουν κατανοητά. Πέρα από όλα αυτά πάντως, ένα μεγάλο μπράβο στις εκδόσεις Οιωνός για την εκπληκτική δουλειά.
Και τώρα πάμε στα σκληρά….
Ετος 1956 και στα πλαίσια της “απο-Σταλινοποίησης”, ο Νικήτας Χρουστσόφ συγκροτεί κατά τη διάρκεια του 20ου Συνεδρίου του ΚΚΣΕ την διαβόητη “Διεθνή Επιτροπή των έξι Κομμούνιστικών Κομμάτων” με σκοπό την επέμβαση στα εσωτερικά του ΚΚΕ. Ο Νίκος Ζαχαριάδης καλείται να δώσει εξηγήσεις για τα λάθη του και να στιγματισθεί ως ο επόμενος “αποδιοπομπίος τράγος” (το all-time-classic αγαπημένο παιχνίδι των ορθόδοξων κομμουνιστών). Λίγο αργότερα ακολουθεί η επίσης διαβόητη “6η Ολομέλεια” του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της οποίας ο Νίκος Ζαχαριάδης, ως φυσικη συνεπεια, καθαιρέιται από ΓΓ του κόμματος.
Ο γιός του Σήφης Ζαχαριάδης, σχεδόν πενήντα χρόνια μετά ανοιξε το προσωπικό αρχείο του πατέρα του και έδωσε προς δημοσίευση τα
πρακτικά και τις σημειώσεις του Ζαχαριάδη από τα δύο αυτά συνέδρια. Η δημοσίευση έγινε από τις εκδόσεις Προσκήνιο του Αγγελου Σιδεράτου στο βιβλίο με τον τίτλο “Η Καθαίρεση του Νίκου Ζαχαριάδη“.
Το βιβλίο αυτό εννοείται ότι απευθύνεται στους ψαγμένους μελετητές που έχουν εντρυφήσει στα εσωτερικά των ΚΚ και στην πολύπλοκη και θαυμαστή προσωπικότητα του Νίκου Ζαχαριάδη. Σε καμία περίπτωση δεν προσφέρεται για τον επιφανειακό αναγνώστη γιατί απλούστατα θα το βαρεθεί στα πρώτα είκοσι λεπτά. Η αξία του συνίσταται στην μεγάλη ιστορική ακρίβεια των περιεχομένων (φανταστείτε ότι τα πρακτικά της 6ης ολομέλειας του ΚΚΕ δημοσιεύονται σε φωτογραφική έκδοση για την πιστοποίηση της αυθεντικότητας τους!) και στα σπάνια φωτογραφικά ντοκουμέντα (χειρόγραφα του Ζαχαριάδη, σπάνιες φωτογραφίες κλπ).
Απο εκεί και πέρα, η έκδοση του βιβλίου αναζωπύρωσε την γνωστή αντιπαράθεση σταλινικών / ρεβιζιονιστών και όλα τα υπόλοιπα εσωτερικά προβλήματα των ΚΚ – ιστορικής και μόνο αξίας σήμερα αλλά που τόσες χιλιάδες ανθρώπους οδήγησαν στον θάνατο παλαιότερα. Στην εύλογη ερώτηση δε, γιατί να ασχολείται κανείς με αυτά τα πράγματα εν έτει 2006, η απάντηση στον τίτλο του ποστ….
ΥΓ
Και επειδή προφανώς οι περισσότεροι θα βρήκατε τα πιο πάνω απίστευτα βαρετά, ας γράψω και για ένα βιβλίο “με” πυροβολημένους!! ….πολλούς όμως, καμιά εικοσαριά τουλάχιστο!
“Ο Μεγάλος θάνατος του Βοτανικού” του γνωστού και μη εξαιρετέου Δημήτρη Μαμαλούκα από τις εκδόσεις Καστανιώτη. Το βιβλίο είναι παλαιότερο της “Απαγωγής” και μάλλον ψιλο-εξαντλημένο (εαν κρίνω από τη δυσκολία να βρεθεί).
Ο αγαπητός Δημήτρης δίνει ρεσιταλ: διεστραμμένη σκέψη, δράση που κόβει την ανάσα, κυνισμός, αίμα, αληθοφάνεια, σασπένς, εγχειρίδιο για το πως οργανώνεται μια μεγάλη μπάζα, σεξ, παλιά ιταλικά αυτοκίνητα, η δομη του Πολεμικού Ναυτικού, όλα συνυπάρχουν αρμονικά στο βιβλίο αυτό και δίνουν ένα απρόσμενα ομοιογενές αποτέλεσμα. Πολύ μου άρεσε αυτό το θρίλλερ, το συνιστώ ανεπιφύλακτα και εκφράζω την απορία μου πως γίνεται και δεν το έχουν πάρει χαμπάρι οι Ελληνες σκηνοθέτες – θα γινόταν απίστευτη αστυνομική ταινία!

#1 by VITA MI BAROUAK on November 7th, 2006
Quote
Τώρα που σε βρήκα ρωτώ γιατί το έχω απορία: Καθάρισαν κόσμο και οι Ταγματασφαλίτες στα Καλάβρυτα; Πόσοι επέζησαν μετά τον εμφύλιο κι ενσωματώθηκαν στην αστυνομία;
#2 by nuwanda on November 7th, 2006
Quote
Αγαπητε Vita Mi,
για ειδικοτερα γεγονοτα στην περιοχη των Καλαβρυτων θα πρεπει να συμβουλευτω τα βιβλια….
γενικα ομως απαντω ως εξης: οι ταγματασφαλιτες ηταν ομαδες ελληνων πολιτων (οργανωμενες απο τους Γερμανους στην κατοχη) που αποσκοπουσαν στην παρεμποδιση των ανταρτικων ενεργειων και στην τρομοκρατηση του απλου κοσμου. Στα πλαίσια αυτα καταλαβαίνεις ότι προεβησαν σε πολλες βιαιότητες (δολοφονιες, βιασμους, βασανιστηρια), ιδιαιτερα εναντιον πολιτων που υποπτευονταν για αριστερες πεποιθησεις.
Στην Πελοπονησσο ανεπτυξαν ιδιαιτερη δρασης καθως το ανταρτικο κινημα δεν ήταν τοσο αναπτυγμενο. Για το λογο αυτό, στάλθηκε ο Αρης στην Πελλοπονησσο το 1944 και μεσα σε λιγους μηνες εκκαθαρισε το τοπιο, με αποκορυφωμα τις μεγαλες μαχες στην Τριπολη και στην Μεσσηνια.
Οσοι ταγματασφαλιτες γλυτωσαν απο τη σφαγη (είτε απο τις αναταρτικες δυναμεις, είτε από το λυντσαρισμα του κοσμου) και επιβιωσαν των εξελιξεων, ενταχθηκαν αμεσως μετα την Βαρκιζα στις δυναμεις του επισημου κρατους (χωροφυλακη, Εθνικο Στρατο) και οπως καταλαβαινεις επαιξαν ενεργο ρολο και στα αισχος του εμφυλιου πολεμου.
Μετα και τον εμφυλιο καταλαβαινεις οτι οσοι επιβιωσαν ήταν, ως υπερηφανοι κομμουνοστοφαγοι πλεον, επίλεκτα στελέχη των κρατικων σωματων ασφαλειας…..
#3 by scalidi on November 7th, 2006
Quote
Το αλκοόλ του το διάβασες; Ακόμη τρεκλίζω από την αναγνωστική αίσθηση που μου άφησε. Μπαμ! Το άκουσες αυτό; Μόλις με πυροβόλησε ο Demetrio Lucas…Μετά την απαγωγή του εκδότη, εγώ λέω να γράψει τα θύματα του συγγραφέα:))))))))
#4 by Dimitris on November 7th, 2006
Quote
Το ότι θα έμπαινα στο ίδιο ποστ με τον Ζαχαριάδη ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα! Απίστευτο πώς τα ταίριαξε ο φοβερός Νουβάντα!
ο Βοτανικός λόγω νοσηρού κλίματος μ’ αρέσει κι εμένα πολύ. Ταινία πολλοί τον θέλησαν να γίνει, οι παραγωγοί όμως όταν διαβάζουν για το τι ακριβώς πρόκειται, τα κάνουν λίγο πάνω τους! θέμα χρόνου πότε θα γίνει ταινία για μένα.
όποιοι κλαίγονται για σενάρια στον Ελληνικό κινηματογράφο ευχαρίστως να τους χαρίσω το βιβλίο μαζί με τη Μητέρα Στάχτη του Αλέξη Σταμάτη.
Νουβάντα, το αλκοόλ σ’ το έχω έτοιμο μαζί με το DVD της ταινίας.
Ο Βοτανικός δεν είναι εξαντλημένο, ας όψονται οι βιβλιοπώλες που μόλις πουληθούν τα ένα δύο που είχαν παραλάβει κάνουν τον κινέζο και δεν παραγγέλνουν άλλα.
θα τους περιλάβω σε μελλοντικό σύγγραμα. τους εκδότες τους κανόνισα μένουν κι οι συγγραφείς…
#5 by Dimitris on November 7th, 2006
Quote
Για να ακριβολογούμε καλύτερα τα 2 βιβλία που προανέφερα φυσικά δεν είναι έτοιμα σενάρια αλλά μια πολύ καλή βάση. λέγονται “έτοιμα σενάρια”.
#6 by nuwanda on November 7th, 2006
Quote
Σταυρουλα,
το αλκοολ οχι ακομη, την εχω γλιτωσει προς το παρον!!
Δημήτρη,
εδω σε μας ολοι οι καλοι χωρανε!!
…νοσηρο κλιμα, ναι ρε φιλε, και εψαχνα να βρω την καταλληλη λεξη, αυτη ακριβως ειναι το χαρακτηριστικο του βιβλιου.
Thank you για βιβλιο και dvd, να τα χωσεις και στους βιβλιοπωλες, οπότε μετα θα σε βαλουν στο black list και θα πουλας τα βιβλια μεσω του web!
#7 by librofilo on November 8th, 2006
Quote
Πολύπλοκη προσωπικότητα ο Ζαχαριάδης συμφωνώ,θαυμαστή όμως δεν θα τό’λεγα.Η ιστορία δεν τον δικαιώνει απ’ότι γνωρίζω παρά γιά ελάχιστες ενέργειες.Επίσης γιά την απορία περί Ταγματασφαλιτών,εξ’όσων γνωρίζω δεν υπήρξε ανάμιξή τους στην σφαγή των Καλαβρύτων.Υπάρχει ένα πολύ καλό βιβλίο γιά τα Τάγματα Ασφαλείας της δημοσιογραφικής ομάδας “ΙΟΣ” της Ελευθεροτυπίας,γιά όποιον ενδιαφέρεται γι’αυτά τα “μπουμπούκια”.
#8 by nuwanda on November 8th, 2006
Quote
Ο Ζαχαριαδης νομιζω οτι ανηκε σε αυτη την σπανια ομαδα ανθρωπων που εχουν την ικανοτητα να γοητευουν επικινδυνα τους γυρω τους. Η κομματικη του δραση σιγουρα ειναι γεματη κατασττροφικα λαθη αλλα δεν πρεπει να ξεχναμε οτι για εικοσι χρονια ηταν ο απολυτος ηγετης του ΚΚΕ – και ενας ηγετης όχι αμφισβητουμενος αλλα λατρευομενος (απο τους “μαγεμενους” εστω οπαδους του). Για εμενα ειναι μια απο τις προσωπικοτητες που χρηζουν μεγαλης αναλυσης.
Για ταγματασφαλιτες περισσοτερα στο πολυ ωραιο οντως κομματι του ΙΟΥ (ευχαριστουμε librofilo) και στο λημμα της wikipedia.
#9 by VITA MI BAROUAK on November 10th, 2006
Quote
Σ ευχαριστώ….
#10 by Alexandra on November 10th, 2006
Quote
παρατηρώ και μαθαίνω, καλησπέρα!
#11 by nuwanda on November 13th, 2006
Quote
Καλημερα,
Vita Mi, ευχαριστηση μας!
Alexandra, η παρατηρηση ειναι το πιο σοφο πραγμα που μπορουμε να κανουμε στην ζωη μας. Οπως γνωριζεις καλα, ελαχιστοι ανθρωποι γυρω μας πραγματικα παρατηρουν, ακουνε και μαθαινουν, οι περισσοτεροι ειμαστε οχυρωμενοι πισω απο το ισχυρο μας ego…
επανερχομαι συντομα με καινουριο ποστ – ως συνηθως σε εντελως διαφορετικη κατευθυνση…
#12 by Ladychill on November 13th, 2006
Quote
Μην το παρεξηγήσεις αγαπητέ nuwanda αλλά αδυνατώ να σχολιάσω τα βιβλία που αναφέρεις.
Όσοι έχουν μεγαλώσει με γονείς που έζησαν τη ματαίωση της Αριστεράς και των μυριάδων οραμάτων της, κάποια στιγμή απλά τιγκώνουν με όλα αυτά και στρέφονται στη λογοτεχνία για άλλα αναγνώσματα και σκέψεις…
Δηλαδή πειράζει που θέλω να ζήσω τη δική μου ματαίωση σαν άνθρωπος μετά τα σαράντα; Γιατί να βιαστώ; Αρκετά φορτώθηκα απ’ τους άλλους.
Η ιστορία θα μου πεις και τα λοιπά, και τα λοιπά. Άσε, δε θέλω. Η λίγη άγνοια σε κάνει να κοιμάσαι καλύτερα τα βράδια κι εγώ ποντάρω πολύ στον ύπνο μου…:-)))
#13 by scalidi on November 13th, 2006
Quote
καλώς όρισες! περιμένω το επόμενο
#14 by nuwanda on November 13th, 2006
Quote
Aγαπητη Ladychill,
κατ’ αρχην, αποκλειεται να σε παρεξηγησω γιατι οπως βλεπεις εγω ο ιδιος χαρακτηριζω τα συγκεκριμενα βιβλια ως βαρετα για πολλους!
δευτερον, το δικαιωμα στην αγνοια ειναι απολυτως σεβαστο – this is a free world..
το ωραιο σου σχολιο ωστοσο, μου δινει την ευκαιρια να ξαναπω οτι βασικος μου στοχος δεν ειναι να γραφω την γνωμη μου για τα βιβλια που έχω διαβασει – αλλωστε πολλοι αλλοι co-bloggers το κανουν καλυτερα απο μενα…
δικη μου προθεση ειναι να χρησιμοποιω βιβλια αγαπημενα για να σχολιαζω μεσω αυτων γεγονοτα ή καταστασεις που θεωρω οτι εχου καποιο ενδιαφερον ή που επηρεάζουν την ζωη μας. Η περιοδος της αντιστασης και του εμφυλίου π.χ. ειναι ένα γεγονος. Αφησε βαθιες πληγες στην ελληνικη κοινωνια και οσο περναν τα χρονια κατακαθονται τα εκατερωθεν μιση και αναδυεται η πραγματικοτητα. Μεχρι εκει.
Οπως ισως εχεις παρατηρησει, στο παρελθον εχουμε γραψει επισης για ποδοσφαιρο, για business, για τον Χατζηδακι, για το design κλπ κλπ. Καμια εξειδικευση και ετσι θα συνεχισουμε. Τα επομαενα ποστ μεταξυ αλλων θα περιλαμβανουν business books, ερωτικη λογοτεχνια και την ιστορικη συνεχεια η οχι του Ελληνισμου. Ole!!!
#15 by nuwanda on November 13th, 2006
Quote
Σταυρουλα,
καλως σας βρηκα!
ερχεται, ερχεται…
#16 by Ladychill on November 13th, 2006
Quote
Έχεις γράψει για πολλά και χαίρομαι την όρεξή σου…
Εγώ έγραψα μόνο για το τι μπορώ εγώ να διαβάζω και να γράφω, τους δικούς μου περιορισμούς.
Άντε, λοιπόν, αναμένουμε τη συνέχεια!
Pingback: Book Attack - To Blog του Βιβλίου