Σκεφτείτε το εξής: στον χωρο εργασίας σας υπάρχει ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση, ο/η επικεφαλής της εταιρείας/οργανισμού συγκαλεί σύσκεψη στην οποία συμετέχουν ο ίδιος, πέντε διευθυντές τμημάτων και δύο κατώτερα στελέχη που είναι οι άμεσοι χειριστές του θέματος. Σύνολο άτομα οκτώ.
Πως μπορεί να εξελιχθεί μία τέτοια συνάντηση?
1. Ο επικεφαλής της εταιρείας ξεκινάει την συζήτηση με φωνές και μιλάει απαξιωτικά για όλους.
2. Οι περισσότεροι συμμετέχοντες περιμένουν να δούν την άποψη του επικεφαλής και στη συνέχεια συντάσσονται με αυτήν.
3. Οσοι δεν συνδέονται άμεσα με το πρόβλημα είναι οι πιο καυστικοί στις τοποθετήσεις τους.
4. Τα κατώτερα στελέχη που έιναι και οι άμεσοι χειριστές του προβλήματος, προσπαθούν να δικαιολογήσουν την κατάσταση και να αποποιηθούν τις ευθύνες.
5. Οι περισσότερες από τις προτάσεις που ακούγονται στη διάρκεια της σύσκεψης αντιμετωπίζονται αμέσως αρνητικά από την πλειοψηφία των συμμετεχόντων.
6. Δεν υπάρχει κανείς ουσιαστικός συντονισμός και όλοι μιλάνε για όλα χωρίς σύστημα.
7. Στην ουσία κανείς δεν ακούει κανέναν. Ολοι προσπαθούν να επιβάλουν την άποψη τους.
8. Η σύσκεψη κρατάει ώρες πολλές. Η κούραση κάνει την εμφάνιση της και όλοι κρυφοκοιτάνε τα ρολόγια τους.
9. Κάποια στιγμή ο επικεφαλής αποφασίζει να λήξει την κουβέντα, ανακοινώνει “δικτατορικά” τις αποφάσεις του και μοιράζει καθήκοντα και ευθύνες.
10. Οι συμμετέχοντες αποχωρούν εξουθενωμένοι και το πρόβλημα βεβαίως δεν έχει λυθεί.
Εάν τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι, τότε κάντε μια επίσκεψη εδώ και προσπαθήστε να μάθετε περισσότερα για το περίφημο βιβλίο του Eduard De Bono , “Six Thinking Hats“ !
Στην πραγματικότητα μιλάμε για μία ολόκληρη διαδικασία διαφορετικού τρόπου σκέψης, η οποία βοηθάει τον οποιονδήποτε να παραμείνει εστιασμένος στο πρόβλημα και να ακολουθήσει μεθοδικά βήματα έως ώτου φτάσει στην λύση. Η “επινόηση” αυτή του De Bono, η οποία έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια βιομηχανία εκπαίδευσης στελεχών σε όλον τον κόσμο, βασίζεται στην μεταφορά του βάρους από την “αντιπαραθετική σκέψη” στην “παράλληλη σκέψη”. Ετσι, αντί να προσπαθεί ο κάθε ένας να επιβάλει την “αλήθεια του” στον συνομιλητή του, οι άνθρωποι ενθαρρύνονται να ξεδιπλώσουν όλοι τις σκέψεις τους στο ίδιο τραπέζι και μετά να σχεδιάσουν μαζί πως θα προχωρήσουν προς τα εμπρός. Απλά πράγματα θα μου πείτε, αλλά πόσο εύκολα εφαρμόζονται?
Τι λέει συνοπτικά το βιβλίο λοιπόν? Οτι μπορούμε να λύσουμε το οποιοδήποτε πρόβλημα γρήγορα και αποτελεσματικα έαν παραμείνουμε εστιασμένοι και συστηματικοί – φορώντας έξι διαφορετικά καπέλα και αναλύοντας το ζήτημα με έξι διαφορετικούς τρόπους, έναν τη φορά:
Ασπρο καπέλο – συλλογή όλων των απαιτούμενων πληροφοριών
Κόκκινο καπέλο – έκφραση των συναισθημάτων μας
Κίτρινο καπέλο – αναζήτηση των θετικών στοιχείων
Μαύρο καπέλο – αναζήτηση των πιθανών κινδύνων
Πράσινο καπέλο - πέφτουν οι νέες ιδέες στο τραπέζι
Μπλέ καπέλο – συντονισμος και επόμενα βήματα
Οπως είναι ευνόητο, τα καπέλα μπορούν να εναλλάσονται με οποιονδήποτε τρόπο και όσες φορές κριθεί απαραίτητο. Επι της ουσίας, ο εστιασμός σε ένα καπέλο τη φορά είναι το κόλπο – αφού αναλύσουμε το πρόβλημα άπό όλες τις πλευρές, πολλές φορές η λύση αναδεικνύεται από μόνη της.
Εχω ξαναγράψει την γνώμη μου για τα business books γενικά και αυτή δεν αλλάζει. Εκτιμώ πολύ την απλή και κατανοητή σκέψη. Το βιβλίο αυτό του De Bono μπορεί σε πολλούς να φανεί απλοϊκό, αλλά πιστέψτε με δεν είναι. Είναι ένα εργαλείο (που δουλεύει) για να κάνουμε απλά πράγματα, τα οποία όμως έχουμε πλέον ξεχάσει πως γίνονται προς όφελος άλλων, πολύπλοκων διαδικασιών. Μπορεί σε αρκετούς να φανεί γελοία η εικόνα μεγάλων ανθρώπων να συνεδριάζουν “φορώντας” χρωματιστά καπέλα, αλλά με τέτοιες “γελοιότητες” η Αμερικάνικη επιχειρηματική σκέψη έχει επικρατήσει στον υπόλοιπο κόσμο.
Το πιο εντυπωσιακό (και τραγικό για εμάς) είναι ότι ο υπόλοιπος κόσμος προχωράει γοργά προς τα εμπρός αξιοποιώντας τέτοιες καινοτομίες. Στην Βρετανία, στην Αυστραλία και αλλού, το σύστημα του De Bono διδάσκεται στα δημοτικά σχολεία, μαθαίνοντας τα παιδιά να σκέπτονται σωστά. Στην χώρα μας μάλλον δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο, έχουμε τον Μικρούτσικο και τον Ευαγγελάτο…
#1 by Nikos on November 14th, 2006
Quote
Το έχω διαβάσει και είναι καταπληκτικό. Ο De Bono είναι ο δημιουργός (παλιότερα) της “Πλάγιας Σκέψης” βιβλίο που επίσης στην εποχή του είχε ανοίξει δρόμους στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το μυαλό μας.
Το σημαντικό επίσης είναι ότι το “Six Thinking Hats” έχει εκδοθεί από τον συγγραφέα και σε έκδοση για γονείς. Κυκλοφορεί με τίτλο “Teach your child how to think“.
Είναι κρίμα που τέτοιοι τίτλοι δεν κυκλοφορούν στα Ελληνικά, για να είναι προσβάσιμοι σε περισσότερο κόσμο.
Πραγματικά κρίμα…..
Μπράβο Nuwanda, σπουδαίο θέμα.
#2 by nuwanda on November 14th, 2006
Quote
Τhank you Nick!
ειναι πραγματικα κριμα αυτο που λες, εμπιπτει στην γενικότερη “αδιαφορια” μας στο να ακολουθουμε τις εξελιξεις. Αλλα τι περιμενεις στην χώρα οπου η TV παρουσιαζει θεματα τυπου “ΙΝΤΕΡΝΕΤ – ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ?” και οι καλοι χριστιανοί ακυρώνουν με τις προσευχές τους την “μαγεία” του Κόπερφιλντ?
#3 by VITA MI BAROUAK on November 14th, 2006
Quote
Χρήσιμα τα καπέλα σου… Συχνά πυκνά χανόμαστε με τα «πολύπλοκα», ενώ τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά απ ότι δείχνουν…
#4 by scalidi on November 14th, 2006
Quote
ε, βέβαια, δεν πρέπει να έχουμε προκαταλήψεις και να καταδικάζουμε κάτι ως “αμερικανιά” τη στιγμή που δεν το γνωρίζουμε καν. εγώ τα διαβάζω αυτά όταν πέσουν στα χέρια μου, στο τέλος κάτι σου μένει που μπορεί να σου φανεί χρήσιμο εκεί που δεν το περιμένεις
#5 by nuwanda on November 14th, 2006
Quote
Καλησπέρα Vita Mi,
σ’ ευχαριστω ….μακαρι να ητανε δικα μου τα καπελα, θα είχα εγω τα εκατομμυρια που εχει βγαλει ο De Bono!!
Σταυρούλα,
μπραβο, αυτο θελω να πω κι εγω. Τοσο απλα και κατανοητα πραγματα δεν απευθυνονται μονο στους λιγους, ολοι μας αντιμετωπιζουμε δεκαδες προβληματα καθημερινα. Με δομημενη σκεψη ειναι πολυ πιο ευκολη η λύση.
#6 by scalidi on November 14th, 2006
Quote
Ο συμπότης μας κατοικοεδρεύει ακόμη στα spam;
#7 by Καπετάνισσα on November 14th, 2006
Quote
Σχετικά με το εκπαιδευτικό κομμάτι, να προσθέσω στο αξιόλογο και κατατοπιστικό κείμενό σου τα εξής:
Σε πανευρωπαϊκά προγράμματα επιμόρφωσης εκπαιδευτικών, τα καπέλα του Bono -ως προτεινόμενο θέμα- είναι στην κορυφή.
Μιλώ για τα προγράμματα Comenius που εφαρμόζονται αυτήν την περίδο. Σύμφωνα με αυτά, ένας αριθμός εκπ/κών μπορεί να παρακολουθήσει σεμινάρια σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, η οποία επιλέγει και τη θεματολογία.
Πολλές χώρες, από την Ισλανδία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, μέχρι την Πορτογαλία και τη Μάλτα, πραγματοποιούν σεμινάρια “καπέλων” για εκπ/κούς.
Τα παρακολουθούν βέβαια λίγοι, απ’ όλη την Ευρώπη κι ακόμα λιγότεροι απ’ τη χώρα μας.
Είναι όμως και για μας, μια αρχή…
#8 by Composition Doll on November 14th, 2006
Quote
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
#9 by nuwanda on November 15th, 2006
Quote
Καλημερα σε ολους,
Σταυρουλα,
ο συμποτης σου προφανως διαγει παραγωγικες ωρες!
Αγαπητη Καπετάνισσα, καλως μας ήλθατε!
Δεν γνωριζω καθόλου το ζήτημα απο εκπαιδευτικής πλευρας, αλλά οπωσδηποτε θα ήταν πολυ ωφελιμο για τα παιδια μας εαν έστω και αυτοι οι λιγοι εκπαιδευτικοι που παρακολουθουν τα σεμιναρια, μεταδώσουν την γνωση στις ταξεις τους. Για οργανωμενη διδασκαλια απο το επισημο κρατος δεν μιλω βεβαιως…..
Doll, τα χρησιμοποιειτε και εσεις τα καπελα στις συνδικαλιστικες σας συσκεψεις?
#10 by spiretos72 on November 15th, 2006
Quote
Καλησπέρα
Περίπτωση να πάει καλά η σύσκεψη δεν υπάρχει ε?
Να πω την αλήθεια μου φαίνεται λίγο απλοϊκό το βιβλίο. Δηλαδή άμα χρησιμοποιείται για διδασκαλία στα παιδιά είναι μια χαρά και προφανώς τα μαθαίνει χρήσιμα πράγματα και σωστό τρόπο σκέψεις. Αλλά άμα εφαρμόζεται σε επίπεδο διοίκησης επιχειρήσεων, όντως που φαίνεται απλοϊκό. Όχι πως είναι κακό και δεν δουλεύει, αλλά δεν λέει τίποτε άλλο εκτός από μια SWOT ανάλυση, μαζί με λίγα συναισθήματα (που έτσι κι αλλιώς θα έβγαιναν στη διάρκεια ενός πολύωρου meeting).
Δεν θέλω να είμαι απορριπτικός, αλλά ο manager της εταιρίας/οργανισμού που περιγράφεται μου φαίνεται τελείως ανεπαρκής. Και το πρόβλημα βασικά είναι αυτός.
#11 by piccolo diabolino on November 15th, 2006
Quote
Πρωτον ο νουβάντα κερδιζει το βραβείο ως του πιο μοντέρνου και πολυσχιδούς μπλογκερ. μαθαίνουμε κι εμείς που τα ξέρουμε. συνεχίζω δίνοντας κι εγώ τα δικά μου φώτα (osram)
Δεν θέλω να περιαυτολογώ αλλά όταν έκανα το δεύτερό μου Phd στο Columbia (Pictures) και μετά στο Yale (με τίτλο: η κλειδαριά Yale κι οι κοινωνικές επιπτώσεις της. Η περίπτωση του εραστή που κλειδώθηκε μέσα) για να καταλήξω στο Harvard όπου γνώρισα τον De BONO, φοιτητή τότε, που δεν μπορούσε να περάσει το μάθημα economics for idiots. σαν ελληνάρας του δίδαξα πώς θα κάνει σκονάκι κι έτσι πέρασε το μάθημα. τότε ο Bonos με πήγε για να με κεράσει σ’ ένα μπαρ. να μη τα πολυλογώ μεθύσαμε και πιάσαμε δημιουργική συζχήτηση. τότε εγώ επειδή με ερέθιζαν δυο ωραίες γκόμενες που φορύσαν καπέλα και τα άλλαζαν κάθε τόσο μου ρθε η θεωρία για τα καπέλα με σκοπό να οργανωθούμε για να κάνουμε κατάσταση με τις κοπέλες. φίλοι, μαντευετε τη συνέχεια. ο Μπόνος μου κλεψε τη θεωρία. δεν του κρατάω κακία γιατί τελειοποίησα τη θεωρία προσαρμόζοντάς την στα ελληνικά δεδομένα όπου ο ελληνάρας τα κοριδεύει αυτά όπως έγραψε ο φίλατατος νουβάντας.
άλλάξα τα καπέλα με κοπέλες που φορούν μόνο τα εσώρουχά τους. είναι έξι και φορούν εσώρουχα με τα χρώματα των καπέλων. τα σαίνια που κάνουν το μίτινγκ αντί να φορούν τα καπέλα παίρνουν τις κοπέλες και τις καθίζουν στα γόνατά τους. καλό ε; η δεν θα δουλεψει επειδή δε θα μπορούν να σκεφτούν τίποτα;
γιατί αλλιώς μπορούν;
φιλάκια
#12 by scalidi on November 15th, 2006
Quote
σε πρόδωσε το “νουβάντας”, αγαπητέ…διαβολάκο
#13 by scalidi on November 15th, 2006
Quote
είσαι αμίμητος να τα κάνεις όλα ιστορίες…όλα όμως
#14 by nuwanda on November 15th, 2006
Quote
Aγαπητε Spiretos,
ενταξει, ειναι προφανες οτι χρησιμοποιησα ενα ακραιο παραδειγμα!
Δεν ξερω με τι ασχολεισαι αλλα προσωπικα, στα 15+ χρονια που ειμαι στον χωρο εχω διαπιστωσει οτι ολα τα προβληματα εχουν πολυ απλες λυσεις, αρκει να τις βρεις. Το συστημα του De Bono ειναι οντως απλο αλλα φοβερα αποτελεσματικο γιατι α) κραταει τον περιττο θορυβο εξω, β) σε εθιζει σε μια σωστη μεθοδολογια εξοικονομωντας πολυτιμο χρονο και γ) ειναι ευκολα εφαρμοσιμο και κατανοητο εως τα πολυ χαμηλα ιεραρχικα κλιμακια μιας εταιρειας.
Εαν διαβασεις το βιβλιο θα δεις οτι η σκεψη του ειναι πολυ ανεπτυγμενη – εδω απλως παρουσιαζω μια γενικη ιδεα. Προφανως δεν ανακαλυψε τον τροχο αλλα τετοια απλα και κατανοητα απο ολους concepts εγω τα εκτιμω πολυ.
#15 by Alexandra on November 15th, 2006
Quote
όταν δούλευα ‘φυσιολογικά’, είχαμε κάνει σε ένα συνέδριο που είχαμε διοργανώσει κάποια τεστ όπου είδαμε (σύμφωνα με τα χρώματα που μοιάζουν με τα καπέλα) τι είδους προσέγγιση στη ζωή μπορεί να έχει ένα στέλεχος και αν είναι στη σωστή θέση…
ιδιαίτερα ενδιαφέρον αλλά και χρήσιμο εκτιμώ (όπως και αυτό το βιβλίο).
#16 by nuwanda on November 15th, 2006
Quote
diabolino, το σχολιο του μηνα! …respect
θα το μεταφρασω και θα το στειλω με email στο De Bono Consulting Group – “Six Thinking Hats: the true story”
#17 by nuwanda on November 15th, 2006
Quote
Alexandra,
μαλλον τωρα ζεις φυσιολογικα!
και εγω εχω κανει και μου εχουν κανει τετοια τςστ με πολυ πενιχρα ομως κατα τη γνωμη μου αποτελεσματα – π.χ. με ενα τετοιο τεστ (αυτο με την αραχνη αν σου λεει κατι…) με προσελαβαν σε μια εταιρεια το 1993 ως τον ιδανικο υποψηφιο αναμεσα σε πολλους και σε τρεις μηνες, οταν παραιτηθηκα, μου ειπαν οτι η προσληψη μου ηταν το μεγαλυτερο λαθος που ειχαν κανει!!
Σταυρουλα,
τι θα καναμε χωρις τον diabolino!!
#18 by scalidi on November 15th, 2006
Quote
έλα ντε, “νυχτερίδες κι αράχνες” θα είχαμε πιάσει, αφού λες για αράχνες κι εσύ…
#19 by Alexandra on November 15th, 2006
Quote
Nuwanda, lol! αυτή η αράχνη!
(σε μένα τα αποτελέσματα ήταν σωστά, απλά μου έλεγαν στα αγγλικά ότι δεν κάνω για υπάλληλος αλλά μόνο για boss! lol)
#20 by librofilo on November 15th, 2006
Quote
Να καταθέσω την ταπεινή μου άποψη στο πολύ ωραίο αυτό ποστ,με την άλλη μου ιδιότητα,η οποία αναφέρεται στο προφίλ μου.
Τα βιβλία αυτά είναι ΜΑΛΑΚΙΕΣ…Η βιβλιοθήκη μου είναι γεμάτη από τέτοια διότι σε κάθε meeting που πηγαίνω μου πασάρουν κι’από ένα.
Εάν ακούς πραγματικά τι λέει ο συνομιλητής σου αποκλείεται να αποτύχει το meeting όσο διαφορετικές απόψεις και να υπάρχουν.Listening είναι η λύση (που είναι πάρα πολύ δύσκολη,όσο απλή κι’αν ακούγεται).
Δεν θέλω να καταχρασθώ τον φιλόξενο αυτό χώρο άλλο,και συγγνώμη εάν ακούστηκα ακραίος.
#21 by Alexandra on November 15th, 2006
Quote
λίγο σοβαρότερα τώρα, οφείλω να συμπληρώσω (συγνώμη για την κατάχρηση του χώρου, αλλά έχω ασχοληθεί στην παρελθούσα μου κατάσταση με αυτά τα ‘χρώματα/τεστ’ κλπ αρκετά, και θα ήθελα να διευκρινήσω).
παρά τα αποτελέσματα, για τα οποία οι γνώμες διχάζονται σε θετικές και σε αρνητικές προσεγγίσεις (και με ιδιαίτερα λογικά επιχειρήματα όπως του librofilo) ποτέ δεν πιστεύω ότι δίνουν κάτι περισσότερο από σχήματα και διαπιστώσεις… ναι, τα διαβάζεις, να τα βλέπεις σε ένα πίνακα. αλλά μετά, φεύγουν, δεν υπάρχει πρακτική εφαρμογή στην καθημερινότητα, τουλάχιστον για μένα. εκτός και εάν πρόκειται για ιδιαίτερα επιμελή άνθρωπο με ιδιαίτερη ανάγκη να εξελιχθεί και θεωρεί το παραπάνω βιβλίο/τεστ/κλπ ως μέσο, ως ‘πανάκεια’ για να τα καταφέρει.
#22 by nuwanda on November 16th, 2006
Quote
Αγαπητοί μου φίλοι Alexandra & Librofilo,
προφανως κανεις δεν μπορει να ισχυριστει οτι ενα βιβλιο ή μια μεθοδος ειναι πανακεια για οτιδηποτε. Προσωπικα εκτιμω πολυ την απλοτητα και την ευκολια που εχει μια ιδεα να γινει κατανοητη απο ολους – και πιστεψτε με, η μεθοδος του DeBono μπορει να εφαρμοστει και από τον κατωτερο υπαλληλο μιας εταιρειας.
Στα υπολοιπα συμφωνω μαζι σας, αλλωστε και εγω εχω γραψει ποσο απεχθανομαι τα βιβλια που το “παιζουν” σπουδαια.
#23 by ariadni on November 16th, 2006
Quote
“Μπορεί σε αρκετούς να φανεί γελοία η εικόνα μεγάλων ανθρώπων να συνεδριάζουν “φορώντας” χρωματιστά καπέλα, αλλά με τέτοιες “γελοιότητες” η Αμερικάνικη επιχειρηματική σκέψη έχει επικρατήσει στον υπόλοιπο κόσμο.”
Τους “βάλαμε τα γυαλια” πριν απο 2000 περιπου χρονια για να μας “καπελώσουν” σημερα. Καλα να παθουμε γιατι μας εφαγε το αγχος του marlboro, της coca-cola, των levis και των …..HAMMER(ειδικα για το τελευταιο…ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ!!!!)
#24 by nuwanda on November 16th, 2006
Quote
Αριαδνη, welcome!
εχεις απολυτο δικιο, δεν μπορει απο τη μια να μην γουσταρουμε τους Αμερικανους και απο την αλλη να υιοθετουμε πληρως τον αμερικανικο τροπο ζωης…
Εiτε το θελουμe ειτε οχι παντως, οι ανθρωποι ειναι πολυ μπροστα σε στρατηγικη σκεψη και -κυριως- σε implementation…..
Στο τελευταιο Fortune υπαρχει το άρθρο “What it takes to Be great”
εκει, αναμεσα σε Bill Gates κλπ εμφανιζεται (μονο στην εντυπη εκδοση δυστυχως) και ο Roger Owens, ενας τυπακος που πουλαει εδω και 44 χρονια ξηρους καρπους στο σταδιο των Dodgers’s (ομαδα μπεηζμπωλ)!! Αυτος λοιπον εχει αναπτυξει μια τεχνικη να πεταει το σακουλακι με τα φυστικια μεχρι και τριαντα σειρες μακρια με μεγαλη ακριβεια – αλλα για να το πετυχαινει αυτο εξασκειται καθε βραδυ σπιτι του!!!….44 χρονια προπονειταi στο να πεταει σακουλακια με φυστικια, το διανοειστε? o αντιστοιχος “τσακα-τσουκας” της Αμερικης… this is called professionalism guys…
Αυτος ο απιθανος λοιπον είναι στο Baseball Hall of Fame και μπηκε στο Fortune υπο τον τιτλο “excellence at work”…
αλλος κοσμος….
#25 by scalidi on November 16th, 2006
Quote
έλα, το ‘πιασες το βιβλίο; εγώ εξασκούμαι τα τελευταία δευτερόλεπτα στο να πετάω βιβλία…όλο αμερικανιές κάνω τελευταία, μέχρι που θα πάω να δω τον καινούριο Τζέιμς Μποντ, ας μην είχε ο άνθρωπος βλέμμα που σε πετρώνει και θα τους έλεγα εγώ…
#26 by spiretos72 on November 16th, 2006
Quote
Μα ο James είναι Εγγλέζος!!
#27 by scalidi on November 16th, 2006
Quote
spiretos, ναι και ο Ντάνιελ Κρεγκ, αλλά μιλάω για το είδος κινηματογράφου, δεν θεωρείται και απαύγασμα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, “αμερικανιές” δεν θεωρούνται αυτού του τύπου οι ταινίες; εντάξει τα πήρε όλα η μπάλα από μέρους μου, τι περιμένεις, όμως, από μία που εξασκείται στο book-attack;
#28 by Nyktipolos on November 16th, 2006
Quote
Το βιβλίο εξαιρετικό και πολύ, μα πάρα πολύ χρήσιμο. Πάντως το ότι “απολογούμαστε” ακόμη για το ότι μας είναι χρήσιμα τέτοια βιβλία προερχόμενα από το “εχθρικό” στρατόπεδο είναι αποθαρυντικό!..
Την καλησπέρα μου και συγχαρητήρια για την παρουσίαση…
#29 by nuwanda on November 16th, 2006
Quote
Σταυρουλα, προσεχε σε ποιον τα πετας τα βιβλια, οντως μπορει να χτυπησεις κανεναν Εγγλεζο που δεν φταιει…..
Niktipole,
…καλως μας ηλθες! Τhanks για τα καλα λογια, χαιρομαι που εχεις τετοια γνωμη για το βιβλιο. Ενταξει, ειναι και 17 Νοεμβρη αυριο, λογικο να υπαρχει μια οξυμενη αντι-αμερικανικη διαθεση γυρω μας!!!
#30 by nellinezi on November 16th, 2006
Quote
Παραθέτω την άποψη της Λούιζ Χέι στο βιβλίο της «Μεταμορφώστε τη ζωή σας»:
«Ποτέ δεν κατάλαβα τη σπουδαιότητα που μπορεί να έχει για ένα μαθητή η αποστήθιση της ημερομηνίας μιας μάχης.Το θεωρώ χαμένη ενέργεια.Αντί γι αυτό, θα μπορούσαμε να διδάξουμε στα παιδιά σπουδαία θέματα όπως :πώς λειτουργεί το μυαλό μου, πώς να χειρίζομαι τα οικονομικά μου, πώς να γίνω καλός γονιός, πώς να δημιουργήσω σωστές σχέσεις, και πώς να δημιουργήσω και να διατηρήσω την αυτοεκτίμηση και την αυταξία μου!
Μπορείς να φανταστείς πώς θα ήταν μια ολόκληρη γενιά ενηλίκων που θα είχαν διδαχτεί αυτά τα θέματα στο σχολείο μαζί με τα κανονικά μαθήματα του εκπαιδευτικού προγράμματος;……»
Ελπίζω λοιπόν κι εγώ να έρθει η μέρα που δεν θα το φανταζόμαστε απλά, αλλά θα το βιώνουμε!
ΥΓ : Βρε που τα ξετρυπώνεις όλα αυτά τα βιβλία;;
#31 by nuwanda on November 17th, 2006
Quote
Καλημερα Νελλυ,
Σε ευχαριστω, πολυ καλα τα λεει η κυρια Χει, συμφωνω απολυτως. Ξερεις, νομιζω οτι, δεδομενης της αρτηριοσκλήρυνσης του εκπαιδευτικου μας συστηματος, μεγαλο βαρος για την εμμαθηση τετοιων πραγματων μοιραια πεφτει στους γονεις.
Εγω πχ θα ήμουν πολύ χαρούμενος εαν αυριο το παιδι μου, ειχε μεν πολυ χαμηλους βαθμους σε ολα τα βαρετα μαθηματα που απαιτουν αποστηθιση αλλα απο την άλλη ειχε αναπτυξει την απαιτουμενη δομημενη σκεψη ωστε να τεκμηριωσει γιατι το κανει αυτο!
Οσον αφορα την ερωτηση σου, η απαντηση ειναι ευκολη: απο την βιβλιοθηκη μου!!
Pingback: Book Attack - To Blog του Βιβλίου