Επιτρέψτε μου σήμερα, αντί περί βιβλίου, να γράψω περί των ιδεών που έχω στο κεφάλι μου.
Κατ’ αρχήν, θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους και όσες ξόδεψαν λιγότερο ή περισσότερο χρόνο για να διαβάσουν τα γραφόμενα μας. Να ευχαριστήσω επίσης ιδιαίτερα τους ”παλιούς” blogger που μας τίμησαν με τα ενθαρρυντικά σχόλια τους.
Όπως ίσως θα έχετε καταλάβει, τα βιβλία (αντικείμενο-φετίχ) είναι μόνο η αφορμή, το μέσον για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό. Στον ίδιο προορισμό μπορεί να φτάσει κανείς γράφοντας για τέχνη, για φιλοσοφία, για αυτοκίνηση, για μουσική, για έρωτα, για ευζωία, για θέατρο, για επιχειρήσεις, για, για, για [συμπληρώστε ότι θέλετε]. Γιατί ο τελικός μας προορισμός δεν είναι άλλος από την κατάκτηση της ελευθερίας – πνεύματος, έκφρασης, ζωής!
Τι μας εμποδίζει από το να ζούμε ελεύθεροι? μα, οι χιλιάδες, πάσης φύσεως περιορισμοί, δεσμεύσεις και εντολές που “πρέπει” να ακολουθούμε καθημερινά, και οι οποίες, δίκην σχοινιών, θέλουν να κρατήσουν τις ψυχές και τα μυαλά μας δεμένα στο έδαφος.
Πάντοτε, κάποιος “μεγάλος αδελφός” ξέρει καλύτερα από εμάς τι πρέπει να κάνουμε για να επιτύχουμε επαγγελματικά, τι πρέπει να φορέσουμε για να είμαστε trendy, τι πρέπει να διαβάσουμε, τι πρέπει να δούμε, που πρέπει να πάμε διακοπές, τι αυτοκίνητο πρέπει να αγοράσουμε και άλλα πολλά πρέπει και δεν πρέπει, ουκ έστιν αριθμός. Και εμείς, όλο χαρά που ο “μεγάλος αδελφός” νοιάζεται τόσο πολύ για μας, ακολουθούμε με υπερηφάνια και κομπασμό τις επιταγές του σαν πειθήνια πρόβατα.
Και που είναι η ελεύθερη μας βούληση? Που κρύβεται το δικαίωμα μας να λέμε “οχι” και να χαράζουμε τον δικό μας δρόμο?
Πότε ήταν η τελευταία φορά που, ως άλλοι John Keating, ανεβήκαμε στο θρανίο μας για να δούμε τα πράγματα γύρω μας με άλλο, ανατρεπτικό μάτι? Αυτό λοιπόν προσπαθούμε να κάνουμε εδώ αγαπητοί μου. Να βλέπουμε, μέσω των βιβλίων που αγαπάμε, ιδέες και καταστάσεις από άλλες οπτικές γωνίες. Αιρετικές γωνίες. Να μιλάμε για πράγματα που ομορφαίνουν τη ζωή μας. Να αντιδράμε στο άσχημο και στο ακαλαίσθητο. Να ψάχνουμε για το διαφορετικό. Να βγούμε από το κουτί.
Είμαι πλέον πεπεισμένος ότι, έαν είναι να έλθει κάτι καινούριο (που θα έλθει), θα έλθει μέσα απο το web – τον κατ’ εξοχήν ελευθερο χώρο. Νομίζω επίσης ότι το καλύτερο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας πλέον παρεπιδημεί (και) στο διαδίκτυο.
Ως εξέλιξη των παραπάνω, φαντάζομαι ένα κοντινό μέλλον όπου η ατομική βούληση του καθ’ ενός θα καθορίζει (εν πολλοίς μέσω των νέων τεχνολογιών) ελεύθερα και αποκλειστικά τις καθημερινές του επιλογές. Όταν το καταφέρουμε αυτό σε μεγάλη κλίμακα, όταν η δογματική επιβολή απόψεων των λίγων στους πολλούς (σε media, πολιτική, κοινωνική ζωή κλπ) καταστεί αναποτελεσματική, τότε όλα γύρω μας θα είναι λίγο καλύτερα.
Με αυτές τις σκέψεις στο μυαλό θα συνεχίσουμε να σχολιάζουμε το γραπτό λόγο, καλοσωρίζοντας παράλληλα εγκαρδίως οποιονδήποτε συνοδοιπόρο θελήσει να δημοσιοποιήσει μέσω ημών βιβλιο-ιδέες και βιβλιο-προτάσεις.
Με την ελπίδα να μην σας κούρασα πολύ….
Nuwanda

#1 by scalidi on June 30th, 2006
Quote
Καλή δύναμη!
#2 by Νίκος Παργινός on June 30th, 2006
Quote
Καλή δύναμη σε όλους τους συντελεστές αυτής της πραγματικά καλής προσπάθειας. Συμφωνώ με τις απόψεις σας, πως μέσα από το διαδίκτυο θα επέλθει η μεγάλη αλλαγή, που νομίζω ότι συντελείται ήδη με βήματα αργά αλλά και σταθερά. Προσπάθειες όπως η δική σας, αλλά και προσπάθειες όπως αυτές πολλών Ελλήνων συγγραφέων, νέων αλλά και καταξιωμένων, να αδράξουν την ευκαιρία της άμεσης επικοινωνίας και της σύνθεσης με το αναγνωστικό κοινό μεταφέρουν τη λογοτεχνία, τη γραφή και την ανάγνωση βήματα παραπέρα.
Καλή συνέχεια.
#3 by annabooklover on July 4th, 2006
Quote
Τα βιβλία είναι φετίχ, έχεις δίκιο! Τα λέμε!